Ondernemerschap: balanceren tussen vrijheid en verantwoordelijkheid Door Steven | #1

Wat is ondernemerschap? En hoe leer je dat? Ik ben ervan overtuigd dat het een kwestie van doen is. Zeker na de rollercoaster van de afgelopen maanden. Want ik beken: toen ik in februari officieel mede-eigenaar van Greywise werd, het familiebedrijf waar ik al vijf jaar in meedraai, verwachtte ik als kersvers directielid net zo flexibel te ondernemen als tijdens mijn ZZP-schap.

Want nu, een maand of tien verder, zie ik wel degelijk grote verschillen. Een bedrijf leiden met 8 man in dienst is andere koek dan als eenpitter je plan trekken. Maar de ondernemersreis die ik afleg boeit me mateloos. Van vol vertrouwen op weg, naar vol verwondering de pas inhouden. Van zeker weten naar al doende leert men.

Je kindje

Reden genoeg om mijn ondernemersperikelen af en toe eens met jou te delen. Omdat ik zeker weet dat meer ondernemers pas gaandeweg ontdekken hoe het spel werkt. Hoe ze moeten bouwen aan hun bedrijf. Aan hun ‘kindje’. Al vind ik die vergelijking altijd wat dubieus.

Of toch niet? Kijk ik naar het ouderschap, dan was vader worden makkelijker dan vader zijn: je kijkt ernaar uit, zit vol goede voornemens. En ineens is het zover. Je voelt dat lijfje, maar je voelt ook die grote verantwoordelijkheid. Voor een kind dat volledig afhankelijk is van onze keuzes en plannen. Van hoe we het denken te doen, die opvoeding.

Langetermijnplanning

Mijn ondernemerschap voelt net zo. Dat vrije, soms impulsieve van vroeger, is verleden tijd. Ik zorgde voor mijn klant en voor mijzelf. Ik hield niet vast aan één plan, maar greep kansen wanneer ze voorbijkwamen. Nu is een strategie cruciaal voor het voortbestaan en de groei van ons bedrijf, de werkgelegenheid voor onze mensen. Maar kansen grijpen doe je anders.

Zo bezocht ik onlangs een hogeschool. Enthousiast beloofde ik: ‘Natuurlijk gaan wij gastcolleges geven!’  Met in mijn achterhoofd het delen van kennis en het opbouwen van naamsbekendheid. Terug op kantoor trokken ze hun wenkbrauwen op. ‘O ja? Hoe zie jij dat voor je? Wie gaat dat doen? En wanneer?’ Terechte vragen. Zoiets beslis je niet ter plekke, het moet passen in een breder plan dat je samen opstelt.

Buiten de lijntjes kleuren

En zo groei ik in sneltreinvaart van de ongeduldige jonge hond, bruisend van ideeën, naar een wijzere ondernemer met structuur en rust. Met een langetermijnplanning. Die weet dat je plannen gedoseerd brengt, mensen moeten je kunnen volgen. Beseffend dat we alleen dan kunnen scoren, als team. We hebben elkaar nodig.

Want onze mensen en ons bedrijf gaan me aan het hart. Net als mijn kinderen. Die leerden mij al eerder geduld te hebben en structuur aan te brengen. Mijn spontane ik, die opeens uit eten wil, realiseert zich dat er gereserveerd moet worden, dat de oppas moet kunnen én dat we weer op tijd thuis zijn.

Is dat erg? Nee, totaal niet. Is het moeilijk? Soms. Daarom een kanttekening: af en toe buiten de lijntjes kleuren moet kunnen. Maar wees niet bang, daar zorg ik zelf wel voor.

Ik ben benieuwd of andere nieuwbakken ondernemers van (familie)bedrijven iets herkennen in deze start. Ik nodig je van harte uit te reageren.