Waarom coaching voor mij geen vies woord meer is Door Steven | #3

Door /

Noem het arrogantie, trots of eigenwijsheid. Maar in mijn jonge jaren liet ik mij niet graag vertellen hoe ik iets moest doen. Tot ik mijzelf tegenkwam. In een salesfunctie die ik wel ‘even’ zou doen, ging het anders dan verwacht. Ik behaalde niet de beloofde targets. Mijn werkgever bood hulp aan, maar die had ik natuurlijk niet nodig. Stel je voor. Nee, ik kon het zelf prima. Lang verhaal kort, mijn contract werd niet verlengd. En nu, jaren later, begrijp ik dat. Iemand die zonder zelfreflectie denkt het allemaal te weten, komt niet ver(der).

Toch was deze ervaring ergens goed voor. Bijvoorbeeld om te beseffen hoeveel energie het kost om alles zelf op te lossen. Bang om te falen, bang voor gezichtsverlies, sloeg ik hulp af. Ik kwam in een soort overlevingsstand terecht. En dat kost veel energie.

Jonge mensen willen een spiegel

Nu ik als mede-eigenaar van Greywise verantwoordelijk ben voor een relatief jong team, valt me op dat onze medewerkers minder eigenwijs zijn dan ik vroeger.  Sterker nog, ik merk dat de generatie werkenden tussen pakweg 25 en 40 jaar  juist die spiegel wil. Naast interessant werk en voldoende vrije tijd, willen zij zich vakinhoudelijk én persoonlijk kunnen ontwikkelen. Waar ben ik sterk in, hoe functioneer ik binnen een team, waarom kan ik slecht tegen kritiek of ben ik juist een verbinder?

Niets moet, veel mag en kan

Wil je medewerkers aantrekken en binnen boord houden, dan vraagt dat op dit gebied goed werkgeverschap. Een aantal jaren terug ontwikkelde we daarom het Greywise Accelerator Programma, het GAP. Onderdeel van het GAP is persoonlijke ontwikkeling. Hierbij helpt Bert Smeets, als coach!.

Deelname aan de ontwikkelprogramma’s zijn vrijwillig, niets is verplicht. Ze leveren meer op dan gedacht; een hechtere onderlinge band, dingen worden makkelijker uitgesproken. Andere winst: onze klanten krijgen het beste strategische team. Nu je weet wie waar het beste tot zijn recht komt, komen kwaliteiten samen en werk je met gemotiveerde mensen die doen wat ze het liefste doen.

Lees hier meer over het Greywise Accelerator Programma

Uiteraard stapte ik zelf ook in een ontwikkeltraject. En geloof het of niet, de misser van toen die me nog altijd niet lekker zat, kan ik nu verklaren. Dat onderbuikgevoel van toen vertelde me toen al dat ik buiten mijn krachtgebied werkte.

Had ik het maar geweten…

Het beeld dat persoonlijke assessments, coaching of ontwikkelprogramma’s voor softies zijn, heb ik 180 graden bijgesteld. Juist het besef waar je kracht zit en waar niet, zorgt voor gelukkig en in balans werken. Mijn vader, van een andere generatie, zag als ondernemer vooral de vakinhoudelijke kant als ontwikkelpunt. Terugblikkend ziet hij hoe juist persoonlijke inzichten ertoe leiden vakinhoudelijk te groeien. ‘Hád ik het maar geweten’, zegt hij. Tja, wij weten dat, zeg ik dan een tikkie arrogant.

Ik ben benieuwd of andere nieuwbakken ondernemers van (familie)bedrijven iets herkennen in deze start. Ik nodig je van harte uit te reageren.